S.V. Mariteam

Samen naar zee



De MAROF opleiding bij de RMU, je kan er trots op wezen!


Al weer 2,5 jaar geleden ben ik met pensioen gegaan bij de Koninklijke Marine. Vrijwel direct daarna ben ik weer aan het werk gegaan ik bij de RMU-MAROF als docent electrical engineering. Je moet tenslotte onder de mensen blijven vond mijn familie (hier was sprake van enig eigenbelang want ik begon me thuis met alles te bemoeien).

Na twee jaar wordt het dan nu tijd voor reflectie en jezelf af te vragen: wat vind ik van de  MAROF opleiding bij de RMU?

Ik wil dat graag doen door een vergelijking te maken met mijn eigen opleiding bij het Koninklijk Instituut voor de Marine (het KIM). Dat was weliswaar enige tijd geleden (1976-1981), maar toch.

    

Een belangrijk verschil is dat voor studenten bij het KIM eigenlijk alles geregeld werd. Huisvesting, voeding, kleding wassen, zakgeld/salaris etc. Elke vrijdag moest ik mijn waszak met vuil wasgoed inleveren bij de Chinese wasbaas. Die kende jou alleen aan je wasnummer. Je kreeg dan van hem commentaar als: jonker (aanspreektitel student) 649 (wasnummer) de lucht van jouw vieze sokken was weer onverdraaglijk, dus sneller verschonen graag. Ook op het eten kon je wel afdingen: soms werden gehaktballen geserveerd (uit blik), die 15 jaar ouder waren dan jezelf. Niet te eten dus, maar mooi spul om mee te gooien in de eetzaal (en daarna strafweekend).

MAROF studenten daarentegen moeten vaak veel dingen zelf regelen (ook als je nog niet op kamers bent). Verder hebben ze vaak een baan om geld bij te verdienen om hun uitgaven te bekostigen. Dat vergt allemaal tijd en ik zie dat het soms lastig is om dit te combineren met de studie. Maar elk nadeel heeft zijn voordeel. In mijn beleving zijn de studenten MAROF daardoor al vroeg iets meer volwassen dan de studenten bij het KIM. Zodra de KIM studenten de varende stages moeten lopen tijdens de opleiding dan trekt dat natuurlijk wel weer bij.

   

Een belangrijke overeenkomst tussen beide opleidingen is dat onderwijs niet alleen bestaat uit kennisoverdracht maar ook aandacht geeft aan persoonsvorming. Een visie die ik van harte ondersteun. Je wordt tenslotte officier, en aan boord vervul je een voorbeeldfunctie.

Bij de MAROF opleiding zie je dat hier veel aandacht aan wordt gegeven onder meer door de  competentie ontwikkeling. Dat begint al in het eerste jaar bij de technische en nautische projecten en zet zich voort in alle leerjaren en eindigt bij competentie toetsen in het laatste jaar. Toen ik destijds op het KIM zat was het begrip competentie nog niet zo ingeburgerd, maar het credo was: “kennis is macht, maar karakter is meer”. Die karaktervorming kreeg vorm in allerlei trainingen. Dat ging ook wel eens mis. Ik herinner mij dat we met een groep studenten in een nagemaakte scheepsmoot zaten die men langzaam met water liet vollopen door een scheur in de wand. De bedoeling was de scheur te dichten met matrassen, stutten en schoren. Helaas, 10 KIM studenten begonnen allemaal gelijk leiding te geven en niemand deed wat. Na een kwartier stonden we tot de nek in het water: einde oefening.

Bij de kennisoverdracht valt me op dat het onderwijs bij de MAROF opleiding over het algemeen goed aansluit bij de praktijk. De lesmaterialen (boeken, dictaten) beschrijven praktische zaken, maar dan toch op zo’n niveau dat het kritisch denken wordt gestimuleerd en het veel verder gaat dan alleen procedures. Mijn KIM opleiding had een meer academische inslag. Er werd veel tijd besteed aan wiskunde en natuurkunde. Ook de toepassingsgerichte vakken werden vaak vanuit een wiskundige benadering behandeld. Ik had soms geen idee wat ik er in de praktijk aan boord mee aan moest. 

    

En dan de onderwijs faciliteiten. Op het KIM was en is dat goed geregeld maar ik ben nog meer onder de indruk van al hetgeen de RMU te bieden heeft op dit punt. Prachtige simulatoren waaronder de MK simulator, eigen opleidingsschepen (Delfshaven, Eendracht etc.),  goede practicum lokalen, en een gebouw met uitstraling (lijkt een beetje op een onderzeeboot periscoop, dus dat voelt goed). Ik weet dat er nu soms ruimte gebrek is, maar ik verwacht dat de komende verbouwing de irritatie op dit punt voor een belangrijk deel zal wegnemen. Dan kan mogelijk ook de lesroostering iets efficiënter worden geregeld dan nu het geval is.

En dan weer terug naar de titel van mijn betoog. Als ik alles overzie dan zijn er zeker zaken te verbeteren bij de MAROF opleiding, maar per saldo is het een opleiding waar je naar mijn mening trots op kan zijn.

   

Met vriendelijke groet , Victor Rademakers, docent electrical engineering MAROF