S.V. Mariteam

Samen naar zee



Ervaringen tijdens het aandoen van wereldstad Dubai

In het snikhete Midden-Oosten baant de Jumbo Javelin langzaam haar weg richting de ankerplaats van het nabijgelegen Dubai. Een vreemd gezicht. Varend ten midden in een woestijngebied worden langzaam de contouren zichtbaar van de immense wolkenkrabbers, die de skyline van Dubai aanduiden. De sfeer aan boord is goed, maar toch is er onzekerheid bij de bemanning. Het is namelijk de vraag of de aankomende reis wel definitief zal doorgaan. Alle stuwageplannen zijn inmiddels stand-by gelegd op de brug. Het schip en haar bemanning is gereed om de lading (2 shiploaders van 540 ton per stuk) aan boord te zetten. Al vanaf het vertrek in Singapore was ik enthousiast over de voor mij toch bijzondere lading. Ik zag in dit project een geweldige mogelijkheid om mijn ladingverslag invulling te geven met deze aanzienlijke lading. Echter was tot een halve dag voor aankomst alle onzekerheid aanwezig. Er waren wat details met betrekking tot het zeevastplan van de klant niet volledig in orde. Bijna aangekomen op de ankerplaats stond ik op de brug met de 1 e stuurman, toen via de boordcomputer het bericht binnenkwam dat de reis definitief doorging. Er ontstond even wat stress. De stuurman moest zijn gebruikelijke powernap uitstellen om samen met de kapitein op de brug te blijven. Na wat gedobberd te hebben bij de vaarweg richting de haven van Sharjah, kwam de loods aan boord. Toen het loodsbootje dichterbij kwam werd meteen duidelijk in wat voor gebied we aangekomen waren. De gewaden en hoofdmutsen waren zelfs aanwezig bij de stuurman van het loodsbootje. Eenmaal aangekomen in de haven kregen we meteen assistentie van 2 sleepboten die maar al te blij waren dat ze hun diensten weer konden bewijzen. Samen met de 2 e stuurman stond ik op het achterdek om het aanmeren hier in goede banen te leiden. Op de wal waren de 2 shiploaders al duidelijk te zien. Met man en macht was men al bezig om de voorbereidingen te treffen om de operatie zo snel mogelijk te laten beginnen. De kapitein instrueerde zijn stuurmannen door de marifoon om goed de afstanden door te geven en dit was zeker niet onbelangrijk. Er zou zo’n 10 meter speling zijn bij voor- en achterschip. Met een knap staaltje manoeuvreerwerk lukte het de kapitein om het schip vrijwel in 1 keer op de juiste positie langs de kade te leggen. De hieuwlijnen werden naar de roeiers gegooid en het vastzetten kon beginnen. Overigens waren de roeiers van alle markten thuis zo leek het. Later bleken ze ook stuwadoors en riggers te zijn. Of dit een verstandige keuze was bleek nog maar de vraag achteraf. Toen alle trossen stonden vroeg de kapitein me ineens of alle alcoholische drank wel achter slot en grendel stond. Daar had ik eerlijk gezegd niet aan gedacht. In de Emiraten was dit namelijk niet toegestaan en de agent had daarom strenge instructies gegeven. Als een speer liep ik naar de beer store om de stapels met dozen bier een andere tijdelijke verblijfplaats te geven.

Het laadproces verliep zonder al te veel problemen. Zelfs de kapitein was geregeld aan dek te vinden om een goed oog in het zeil te kunnen houden. Het laden nam uiteindelijk 3 dagen in beslag. Verassend kwam het zusterschip, de Stellaprima, die week ook aan in de haven. Dit gaf ons de mogelijkheid om in de avond eens langs te gaan en aan boord te kijken. Na een lange dag gewerkt te hebben in de snikhete warmte, was het tijd voor een ontmoeting met de collega’s. Eenmaal aan boord gekomen werd na een korte rondleiding op het schip al snel de toevlucht gezocht in de gezellige en sfeervolle messroom. Gek genoeg was hier een ander beleid aan boord wat betreft het consumeren van alcohol. Een aangename verassing dus. Omdat er op dit schip geen leerling aanwezig was, werd ik al snel richting mijn zetel naast de koelkast verwezen om de bemanning naar behoren te verzorgen. Na een uitwisseling van mooie verhalen en ervaringen, was het tijd om terug te keren naar het eigen schip.

 Het zeevasten en sjorren van de shiploaders nam verreweg de meeste tijd in beslag. Er mocht namelijk niet direct aan de lading gesjord worden en dus werden er tijdelijke kolommen geplaatst die via opgelaste ogen de basis vormden voor de sjorconstructie. Vooral het plaatsen van de kolommen vergde veel tijd. De klant liet dit door extern personeel uitvoeren met behulp van het eerder genoemde multifunctionele walpersoneel. Na bijna een week was de lading volledig gesjord en daarmee klaar voor de reis. Een van de laatste avonden kregen we nog de gelegenheid om de wal op te gaan om nog wat meer te kunnen zien van de stad en de daarbij behorende cultuur. Wij namen deze mogelijkheid maar al te graag waar en begaven ons richting het centrum van Dubai. Na wat rondgekeken te hebben in deze woestijnstad, begaven we ons naar een uniek gelegen bar in de nabijheid van een schitterende baai. Van de lokale cultuur was weinig terug te zien. Toeristen vanuit alle windstreken vulden deze gezellige locatie. Na een mooie avond was het tijd om de kooi op te zoeken. De volgende dag zou het schip immers vertrekken richting Jordanië. Hierbij werd via de golf van Aden een berucht piratengebied gepasseerd en dus moesten er extra voorbereidingen getroffen worden om een veilige passage te kunnen waarborgen. Het was tijd voor een nieuwe en unieke ervaring!

 

Bram, november 2017